Wyrok TK z dnia 27 marca 2007, sygn. SK 3/05

1. Skargą z 2 września 2004 r. skarżący Stanisław Han wniósł o orzeczenie, że art. 39318 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie, w jakim ogranicza prawo zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów procesu zasądzonych w wyroku przez sąd apelacyjny, jest niezgodny z art. 78 oraz art. 176 Konstytucji.

Skarga została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego.

Wyrokiem z 28 kwietnia 2004 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu (sygn. akt I A Ca 341/04), Wydział I Cywilny, po rozpoznaniu sprawy z powództwa Grodziskich Zakładów Farmaceutycznych „Polfa” w Grodzisku Mazowieckim przeciwko Stanisławowi Hanowi, na skutek apelacji pozwanego oddalił powództwo i zasądził koszty postępowania za wszystkie instancje na rzecz strony pozwanej.

Postanowieniem z 30 czerwca 2004 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, Wydział I Cywilny, odrzucił zażalenie pozwanego na postanowienie w przedmiocie kosztów zawartych w wyroku Sądu Apelacyjnego z 28 kwietnia 2004 r. Skarżący ponownie złożył zażalenie i ponownie Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, postanowieniem z 19 lipca 2004 r., odrzucił zażalenie.

Zakwestionowanemu przepisowi skarżący zarzucił niezgodność z art. 78 oraz art. 176 Konstytucji w zakresie, w jakim ogranicza on prawo zaskarżenia postanowienia w przedmiocie kosztów procesu zasądzonych w wyroku przez sąd apelacyjny. Zdaniem skarżącego niezgodność ta polega na niedozwolonym wyłączeniu możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, w sytuacji, w której o kosztach postępowania we wszystkich instancjach (w tym i o kosztach postępowania przed Sądem Najwyższym) orzeka sąd apelacyjny. W ocenie skarżącego, pomimo że sąd apelacyjny orzeka merytorycznie w sprawie jako sąd drugiej instancji, to jednak materialnie w zakresie kosztów postępowania we wszystkich instancjach sąd ten orzeka po raz pierwszy.

Konstytucja