Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 marca 2012 r.
|
| Sygn. akt SK 3/09 |
Uzasadnienie:
I
1. Zofia Szlawska (dalej: skarżąca) wniosła 30 września 2008 r. skargę konstytucyjną. Po pierwsze zarzuciła w niej niezgodność
art. 471 w związku z art. 300 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, ze zm., dalej: k.p.)
z art. 64 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji – przez to, że zaskarżone przepisy wyczerpują wszelkie roszczenia wynikające
z bezprawnego rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem, wyłączając tym samym dochodzenie innych, dalej idących, niż określone
w art. 471 k.p., roszczeń odszkodowawczych. Po drugie zarzuciła niezgodność art. 471 w związku z art. 300 k.p. z art. 77 ust. 2 w związku z art. 2 Konstytucji – przez to, że zaskarżone przepisy zamykają drogę
sądową dochodzenia innych, dalej idących, niż określone w art. 471 k.p., roszczeń odszkodowawczych związanych z bezprawnym rozwiązaniem umowy o pracę za wypowiedzeniem.
Skarżąca była zatrudniona w Banku PKO SA od 1 września 1992 r. do 30 kwietnia 2002 r. na podstawie umowy o pracę zawartej
na czas nieokreślony. Pracodawca wypowiedział skarżącej umowę o pracę z zastosowaniem skróconego do 1 miesiąca okresu wypowiedzenia.
Od tego wypowiedzenia skarżąca wniosła odwołanie, domagając się przywrócenia do pracy. 25 listopada 2003 r. doszło do zawarcia
ugody sądowej pomiędzy pracodawcą a skarżącą. Na jej podstawie pracodawca zobowiązał się do wypłaty Skarżącej kwoty 12 000
zł tytułem odszkodowania za nieuzasadnione wypowiedzenie umowy o pracę. W ugodzie zawarto również zgodne oświadczenie pracodawcy
i skarżącej, że zamyka ona spór, jaki powstał między stronami, oraz wyczerpuje wszelkie roszczenia dochodzone w sprawie.
W okresie zatrudnienia skarżącej, u jej pracodawcy obowiązywał zakładowy układ zbiorowy pracy, przewidujący prawo pracownika
do nagrody jubileuszowej. Skarżąca nabyłaby prawo do tej nagrody – z