Wyrok TK z dnia 22 czerwca 2022, sygn. SK 3/20

Sygnatura: SK 3/20
Data orzeczenia: 22 czerwca 2022
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny uznał, że nałożenie sankcji finansowej na opiekuna za niewykonanie kontaktów z dzieckiem, gdy jest to skutek niezależnej woli dziecka, narusza konstytucyjne standardy ochrony praw dziecka.

Istota

Skarga konstytucyjna matki i jej małoletniej córki dotycząca nałożenia na matkę obowiązku zapłaty sum pieniężnych na rzecz ojca dziecka za niewykonywanie kontaktów, pomimo że niewykonywanie to wynikało z woli dziecka, a nie z winy…

jeszcze 82 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: Art. 598 16 § 1 w związku z art. 598 15 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 1805, ze zm.) w zakresie, w jakim obejmują sytuacje, w których niewłaściwe wykonywanie lub niewykonywanie obowiązków związane jest z zachowaniem dziecka, niewywołanym przez osobę, pod której pieczą dziecko to się znajduje, są niezgodne z art. 48 ust. 1 zdanie drugie oraz art. 72 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 22 czerwca 2022 r.
Sygn. akt SK 3/20 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 22 czerwca 2022 r.

Sygn. akt SK 3/20 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie

1. W petitum sporządzonej przez adwokata skargi konstytucyjnej z 12 czerwca 2018 r. (wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 5 lipca 2018 r. – data nadania) M.M. oraz jej małoletnia córka J.M.-B. (dalej: skarżące) zarzuciły niezgodność art. 59816 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.):

a) w zakresie, w jakim „nie uzależnia możliwości «ukarania» – nakazania zapłaty – osoby niewykonującej orzeczenia Sądu dot. realizacji ustalonych kontaktów, od ponoszenia wyłącznej winy za nierealizację kontaktów uprawnionej osoby z dzieckiem w zasądzonej przez Sąd formie”,

b) w zakresie, w jakim „nie nakazuje w ogóle brać pod uwagę osoby i stanowiska dziecka (jako przecież głównego uprawnionego do kontaktów z rodzicami) – pozwalając przy tym traktować dziecko w sposób przedmiotowy (nie zaś podmiotowy)”,

c) w zakresie, w jakim „nie nakazuje brania pod uwagę obiektywnej gotowości dziecka do wykonywania kontaktów w zasądzonej przez Sąd formie”,

d) w zakresie, w jakim „nie nakazuje brania pod rozwagę postawy uprawnionego do kontaktów z dzieckiem”,

e) w zakresie, w jakim „zasądzenie kwoty pieniężnej (quasi ukaranie) następuje na rzecz «uprawnionego» do kontaktów – czyli na rzecz drugiej strony postępowania (drugiego rodzica)”,

f) w zakresie, w jakim „umożliwia «ukaranie» (zagrożenie i nakazanie zapłaty) wyłącznie «jednostronnie», czyli ukaranie osoby sprawującej bezpośrednią pieczę nad dzieckiem (z reguły matkę dziecka), poprzez nakazanie zapłaty na rzecz uprawnionego do kontaktów z dzieckiem (z reguły ojca dziecka)”

– z następującymi przepisami:

a) art. 1, art. 2, art. 7, art. 18, art. 21 ust. 1, art. 30, art. 31 ust. 1 i 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 33 ust. 1, art. 41 ust.

jeszcze 7558 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo