Postanowienie TK z dnia 07 stycznia 2004, sygn. SK 31/02

1. Skargą konstytucyjną z 15 kwietnia 2002 r., uzupełnioną pismem procesowym z 29 maja 2002 r. skarżący – Polskie Koleje Państwowe spółka akcyjna zakwestionował konstytucyjność art. 3933 § 1 pkt 3 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), zarzucając mu niezgodność z art. 2 i z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Jak wskazał skarżący, zarzut niezgodności zaskarżonego przepisu z powołanymi wzorcami kontroli łączy się ściśle z nałożonym przez ten przepis na stronę wnoszącą kasację, obowiązkiem przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, co spowodowało odrzucenie wniesionej przez niego kasacji.

Z uzasadnienia przedmiotowej skargi konstytucyjnej wynika, iż sformułowany przez skarżącego zarzut niezgodności zakwestionowanego przepisu ze wskazanymi wzorcami kontroli pozostaje w ścisłym związku z postępowaniem cywilnym, w którym skarżący występował jako pozwany. Na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego, Wydział I Cywilny w Krakowie z 29 listopada 2000 r. (sygn. akt I Ca 896/00), Polskie Koleje Państwowe S.A. jako następca prawny przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” (art. 2 ust. 2 ustawy z 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” – Dz. U. Nr 84, poz. 948, z 2001 r. Nr 100, poz. 1086, Nr 154, poz. 1802, z 2002 r. Nr 205, poz. 1730, Nr 240, poz. 2055), została obciążona konsekwencjami zakażenia powódki w Okręgowym Szpitalu Kolejowym w Krakowie zapaleniem wirusowym wątroby typu „B”, co nastąpiło w okresie, kiedy szpital ten działał w strukturach przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe”.

Od tego wyroku, 19 czerwca 2001 r. skarżący wniósł kasację, którą Sąd Najwyższy odrzucił postanowieniem z 27 listopada 2001 r. (sygn. III CKN 470/01). Z uzasadnienia przedmiotowego postanowienia wynika, iż skarżący nie wskazał w kasacji okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art.