Postanowienie TK z dnia 22 stycznia 2025, sygn. SK 32/20

1. 16 lipca 2015 r. Sąd Rejonowy w L. wydał w elektronicznym postępowaniu upominawczym nakaz zapłaty (sygn. akt […]) wobec I.C. (dalej: skarżący). Postanowieniem tego sądu z 2 września 2015 r., wydanym przez referendarza sądowego, nakazowi zapłaty nadano klauzulę wykonalności. Skarżący wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty oraz skargę na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności. Sąd Rejonowy w L., postanowieniem z 13 stycznia 2017 r., wydanym przez referendarza sądowego, przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwości ogólnej pozwanego, tj. do Sądu Rejonowego w Ż., stwierdzając, że nakaz zapłaty nie został doręczony skutecznie, a w wyniku złożenia sprzeciwu utracił moc w całości. Jednocześnie Sąd Rejonowy w L., postanowieniem z 17 stycznia 2017 r., uchylił postanowienie o nadaniu nakazowi zapłaty klauzuli wykonalności, uznając, że wobec braku doręczenia nakaz zapłaty się nie uprawomocnił. Skarżący wniósł skargę na postanowienie z 13 stycznia 2017 r. Wskutek wniesienia skargi postanowienie to utraciło moc, a Sąd Rejonowy w L., rozpoznając sprawę jako sąd pierwszej instancji, postanowieniem z 3 lutego 2017 r., przekazał sprawę do rozpoznania sądowi właściwości ogólnej pozwanego, tj. do Sądu Rejonowego w Ż. Skarżący złożył wówczas zażalenie na postanowienie z 3 lutego 2017 r., które Sąd Okręgowy w L. oddalił postanowieniem z 26 lutego 2018 r. (sygn. akt […]).

W skardze konstytucyjnej z 20 sierpnia 2018 r. skarżący wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 50536 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360; dalej: kodeks, k.p.c.) z zasadą demokratycznego państwa prawa wyrażoną w art. 2 Konstytucji i zasadą prawa do sądu wyrażoną w art. 45 Konstytucji.

Uzasadniając podniesione w skardze zarzuty, skarżący wskazał, że zasada demokratycznego państwa prawnego, jako zasada naczelna i ogólna, obejmuje swoim zakresem zbiór zasad bardziej szczegółowych o