Wyrok TK z dnia 25 października 2004, sygn. SK 33/03

1. W skardze konstytucyjnej z 1 kwietnia 2003 r. pełnomocnik spółki Merloni Indesit Polska spółka z o.o. z siedzibą w Łodzi wniósł o stwierdzenie, że przepis art. 19 ust. 3b ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.; dalej: ustawa o VAT) – w brzmieniu obowiązującym przed dniem 26 marca 2002 r. – narusza art. 21 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 64 ust. 1 i 3 w zw. z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym.

Inspektor Kontroli Skarbowej UKS w Łodzi oraz Izba Skarbowa w Łodzi uznały, że odliczenie VAT przez spółkę Merloni Elektrodomestici, której następcą prawnym jest spółka składająca skargę konstytucyjną, było przedwczesne, gdyż spółka nie dysponowała jeszcze dokumentami SAD dającymi prawo do odliczenia. Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi podzielił stanowisko organów podatkowych w wyroku z 13 grudnia 2002 r., sygn. akt I SA/Łd 2127/01. Zdaniem sądu, odebranie przez agencję celną dokumentu celnego nie jest równoznaczne z „otrzymaniem dokumentu celnego” w rozumieniu art. 19 ust. 3 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Spółka błędnie utożsamiła odbiór dokumentu celnego przez agencję celną z otrzymaniem dokumentu w rozumieniu przytoczonego przepisu i bezpodstawnie odliczyła VAT. Ze względu na przedwczesne obniżenie podatku, spółka została obciążona – na podstawie art. 27 ust. 6 ustawy o VAT – kwotą zwrotu różnicy podatku za miesiąc, w którym doszło do zawyżenia podatku naliczonego (wraz z odsetkami), a także kwotą dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zawyżenia. W uzasadnieniu wyroku NSA podniósł ponadto, że na