Postanowienie TK z dnia 15 października 2008, sygn. SK 33/06
Sygnatura
SK 33/06
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej art. 174 p.p.s.a., uznając je za zbędne wobec wcześniejszego rozstrzygnięcia identycznej kwestii w sprawie SK 63/05 oraz za niedopuszczalne w zakresie powoływania się na art. 184 Konstytucji jako wzorca kontroli.
Istota
Marcin Adamowicz zaskarżył do Trybunału Konstytucyjnego art. 174 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sprawa dotyczyła odmowy zwrotu nadpłaty podatku dochodowego, którą skarżący bezskutecznie dochodził przed organami podatkowymi, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym…
📖jeszcze 104 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638 z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169 poz. 1417) umorzyć postępowanie: 1) w zakresie dotyczącym badania zgodności art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) z art. 45 ust. 1, art. 78, art. 77 ust. 2 i art. 2 Konstytucji ze względu na zbędność wydania wyroku, 2) w zakresie dotyczącym badania zgodności art. 174 pkt 1 i 2 ustawy powołanej w punkcie 1 z art. 184 Konstytucji ze względu na niedopuszczalność wydania wyroku.
W skardze konstytucyjnej z 4 kwietnia 2006 r. Marcin Adamowicz (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność art. 174 ustawy z
dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: p.p.s.a.)
z art. 45 ust. 1 w związku z art. 184, art. 78, art. 77 ust. 2 i art. 2 Konstytucji.
Skarżący domagał się zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2001 i 2002 od dochodów z tytułu udziału
w spółce cywilnej o statusie zakładu pracy chronionej. Urząd Skarbowy Kraków-Krowodrza 29 września 2002 r. wydał decyzję,
w której odmówił skarżącemu stwierdzenia nadpłaty podatku. Od tej decyzji skarżący odwołał się do Izby Skarbowej w Krakowie.
Dnia 5 grudnia 2002 r. (nr PD-2/4117-337-339/02) Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarżący
wniósł skargę na decyzję Izby Skarbowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z 30 stycznia 2004 r.
(sygn. akt I SA/Kr 65/03) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.
Na ten wyrok skarżący wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucając Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu
błędną wykładnię przepisu art. 72 § 1 w związku z art. 74 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.
U. Nr 137, poz. 926, ze zm.; dalej: ustawa – Ordynacja podatkowa). Skarżący stwierdził ponadto, że nieuchylenie decyzji organu
drugiej instancji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, mimo nienależytego wyjaśnienia wszystkich okoliczności mających istotne
znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, narusza przepisy art. 145 § 1 ust. 1 lit. c p.p.s.a. Skarżący zarzucił także niewłaściwe
zastosowanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisu art. 79 § 2 pkt 1 lit. b ustawy – Ordynacja
📖jeszcze 1194 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.