Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 11 sierpnia 2016 r.
|
| Sygn. akt SK 33/14 |
Uzasadnienie
I
1. Sąd Rejonowy w Wejherowie na wniosek skarżącej B.K. datowany na 10 marca 2010 r. uznał P.K. (syna skarżącej) za zmarłego
w postanowieniu z czerwca 2011 r. Data uznania za zmarłego została określona na marzec 1999 r., tj. na datę zaginięcia P.K.
Przed tą datą prowadził on działalność gospodarczą, z tytułu której odprowadzał obowiązkowe składki na ubezpieczenie społeczne.
Po zaginięciu syna, skarżąca B.K. wciąż opłacała składki w jego imieniu. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w Wejherowie
z października 2011 r., B.K. i A.K.-B., siostra P.K. (dalej: skarżące), nabyły spadek po nim.
Po nabyciu spadku skarżące wystąpiły 14 maja 2012 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o zwrot nienależnie opłaconych składek
za P.K. Skarżące, w swoich wnioskach domagały się zwrotu nienależnie opłaconych składek za okres od stycznia 1999 r. do grudnia
2008 r. W decyzjach z czerwca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Inspektorat w W. (dalej: ZUS) odmówił skarżącym zwrotu
nienależnie pobranych składek za okres od stycznia 1999 r. do kwietnia 2002 r., stwierdzając, że roszczenie za ten okres uległo
przedawnieniu na podstawie art. 24 ust. 6g ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j.t. Dz.U.2016.963;
dalej: usus). W pozostałym zakresie nienależnie opłacone składki zostały przez ZUS zwrócone.
Skarżące odwołały się od decyzji ZUS do Sądu Okręgowego w G., który wyrokiem z grudnia 2012 r., zmienił zaskarżone decyzje
i zobowiązał ZUS do zwrotu nienależnie opłaconych składek za okres od 17 marca 1999 r. do 30 kwietnia 2002 r. Sąd Okręgowy
w G. stwierdził, że fakt opłacania składek po zaginięciu P.K. jest w sprawie bezsporny. W związku zaś z uznaniem go za zmarłego
składki te były nienależne. Sąd przyjął, tak samo jak ZUS, że wobec skarżących w świetle zmiany treści art. 24 ust. 6g usus
przez art. 1 ustawy z 28 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy o systemie