Postanowienie TK z dnia 18 lutego 2009, sygn. SK 35/07

1. W skardze konstytucyjnej z 12 kwietnia 2006 r. skarżąca spółka „Kruk” SA (dalej: spółka „Kruk”, skarżąca) zarzuciła niezgodność art. 17 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 88, ze zm.; dalej: ustawa o kosztach sądowych) z art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: Konwencja) oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, art. 14 Konwencji oraz art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji, § 18 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753, ze zm.) z art. 92 ust. 1 Konstytucji, art. 17 ustawy o kosztach sądowych i art. 79 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080, ze zm.) w zakresie, w jakim uniemożliwiają skuteczne podważenie jednoinstancyjnej decyzji organu administracji, z art. 78 Konstytucji, art. 78, art. 79, art. 80, art. 81 i art. 100h ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2080, ze zm.; dalej: ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów), art. 47928-47935 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) i art. 15, art. 17 ustawy o kosztach sądowych z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji. Naruszenie swoich praw skarżąca upatruje w takim