Wyrok TK z dnia 24 listopada 2009, sygn. SK 36/07

1. W skardze konstytucyjnej Pawła Macutkiewicza i Czesława Macutkiewicza, wniesionej 16 lutego 2007 r., została zarzucona niezgodność art. 241 § 2 pkt 2 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.; dalej: ordynacja podatkowa) z art. 190 ust. 4, art. 8 ust. 1, art. 2, art. 32 ust. 1 oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji.

Skarżący dochodzili swoich praw w związku z następującym stanem faktycznym:

Dnia 20 sierpnia 2004 r. skarżący, prowadzący działalność w formie spółki cywilnej, w związku z wejściem w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 21 czerwca 2004 r., sygn. SK 22/03, złożyli wniosek o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją Izby Skarbowej w Warszawie z 20 sierpnia 2001 r. Orzeczenie Trybunału weszło w życie 2 lipca 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie odmówił wznowienia postępowania w związku z przekroczeniem 30-dniowego terminu do złożenia, określonego w art. 241 § 2 pkt 2 ordynacji podatkowej. Od powyższej decyzji zostało wniesione odwołanie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie decyzją z 20 sierpnia 2005 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję tę została złożona skarga do WSA w Warszawie. W skardze tej skarżący zarzucili, że rozpatrując wniosek o wznowienie należało zastosować normy prawne w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją ordynacji podatkowej z 1 stycznia 2003 r. W tym stanie prawnym została bowiem wydana ostateczna decyzja. Obowiązujące przed nowelizacją przepisy nie zawierały terminu dla wznowień wynikających z wyroków Trybunału. WSA w Warszawie wyrokiem z 25 sierpnia 2005 r. oddalił skargę, uznając, że decyzje Dyrektora Izby Skarbowej są zgodne z prawem. Od tego wyroku została złożona skarga kasacyjna. Wyrokiem z 17 października 2006 r. Naczelny Sąd