Postanowienie TK z dnia 02 czerwca 2009, sygn. SK 36/08

1. Skargę konstytucyjną wniesiono na tle ostatecznego orzeczenia z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Okręgowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łomży postanowieniem z 7 lutego 2008 r. (sygn. akt III Uz 2/08) oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w Łomży z 21 listopada 2007 r. Tym ostatnim postanowieniem Sąd Rejonowy odrzucił apelację wniesioną przez pełnomocnika skarżącego od wyroku tego sądu z 23 października 2007 r., którym oddalono odwołanie skarżącego od kilku decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: ZUS). W uzasadnieniu postanowienia odrzucającego apelację Sąd Rejonowy wskazał, że apelacja została nienależycie opłacona. Jako podstawę rozstrzygnięcia Sąd Rejonowy powołał art. 370 w związku z art. 1302 § 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.).

Po odrzuceniu apelacji pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z 28 grudnia 2007 r. Sąd Rejonowy w Łomży oddalił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji i – w związku z odmową przywrócenia terminu – odrzucił apelację. Na postanowienie to skarżący złożył zażalenie do Sądu Okręgowego w Łomży, które zostało oddalone powołanym postanowieniem z 7 lutego 2008 r. W uzasadnieniu Sąd Okręgowy podzielił ocenę prawną Sądu Rejonowego co do wykładni art. 1302 § 3 k.p.c stwierdzając, że jest ona ukształtowana uchwałą Sądu Najwyższego (sygn. akt II UZP 11/06).

Zdaniem skarżącego istnieją w jego sprawie podstawy do wysunięcia skargi na pominięcie ustawodawcze, albowiem art. 1302 § 3 k.p.c. jest zbyt wąski i nie obejmuje tych wypadków, które zgodnie z normami konstytucyjnymi winien obejmować. Pominięcie to polega na tym, że ustawodawca uregulował pewną dziedzinę stosunków społecznych – ukształtował przepisy proceduralne w zakresie wnoszenia pism procesowych obarczonych brakiem fiskalnym przez