Postanowienie TK z dnia 29 stycznia 2013, sygn. SK 36/12

1. Skargą konstytucyjną z 14 kwietnia 2011 r. Ryszard P. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 3941 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), w zakresie, w jakim przepis ten nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia sądu drugiej instancji, oddalającego wniosek o wyłączenie sędziego złożony w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

1.1. Skargę tę sformułowano na tle następującego stanu faktycznego. Postanowieniem z 14 lipca 2010 r., sygn. akt III Ca 191/10, Sąd Okręgowy w Lublinie III Wydział Cywilny Rodzinny, po rozpoznaniu wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów – członków składu orzekającego w postępowaniu apelacyjnym w sprawie z powództwa Ryszarda P. o alimenty, oddalił ten wniosek. Następnie, postanowieniem z 8 września 2010 r., sygn. akt III Ca 191/10 sąd ten odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia oddalającego wniosek o wyłączenie sędziów, o co wnioskował skarżący w piśmie z 26 lipca 2010 r. 5 października 2010 r. skarżący złożył w Sądzie Rejonowym w Lublinie, V Wydział Rodzinny i Nieletnich wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia i wniesienia skargi konstytucyjnej. Postanowieniem z 18 stycznia 2011 r., sygn. akt V RCo 1/11 Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie ustanowił adwokata Tomasza Nowaka pełnomocnikiem z urzędu do sporządzenia przedmiotowej skargi. Odpis postanowienia doręczono skarżącemu 25 stycznia 2011 r.

Kolejnym wnioskiem z 5 października 2010 r. skarżący zażądał sporządzenia uzasadnienia postanowienia z 8 września 2010 r., mocą którego Sąd Okręgowy w Lublinie III Wydział Cywilny Rodzinny odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia postanowienia w przedmiocie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów.

Postanowieniem z 22 października 2010 r., sygn. akt III Ca 191/10 Sąd Okręgowy w Lublinie odmówił sporządzenia uzasadnienia