Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 8 czerwca 2010 r.
|
| Sygn. akt SK 37/09 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Pismem z 25 czerwca 2008 r. Piotr Drabek (skarżący) wystąpił do Trybunału ze skargą konstytucyjną o stwierdzenie niekonstytucyjności
art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz. U. Nr 135, poz. 1268, ze zm.; dalej: ustawa),
w zakresie wskazanym w petitum, z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 67 ust. 1 Konstytucji.
Skargę swą Piotr Drabek oparł na następującym stanie faktycznym i prawnym:
Skarżący, urodzony w 1971 r., cierpi na schizofrenią paranoidalną, co jest niesporne. W 1993 r. rozpoczął studia wyższe (w
wieku 22 lat), które ukończył w 2002 r. (w wieku 31 lat). Z uwagi na postępujące zaburzenia psychiczne w 2004 r. rozpoczął
starania o świadczenie z zabezpieczenia społecznego – rentę socjalną.
Orzeczeniem Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności z 13 września 2004 r. został uznany za niepełnosprawnego
w stopniu umiarkowanym z datą od grudnia 2002 r., a orzeczeniem lekarza-orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z
20 października 2004 r. został uznany za całkowicie niezdolnego do pracy od listopada 2002 r. Podstawą obu rozstrzygnięć było
stwierdzenie u skarżącego schizofrenii paranoidalnej. ZUS, powołując się na zakwestionowany w skardze konstytucyjnej przepis
ustawy, trzykrotnie odmówił skarżącemu świadczenia; naruszenie sprawności organizmu, stanowiące przesłankę renty, nastąpiło
co prawda w toku nauki w szkole wyższej, jednak po ukończeniu 25 roku życia, przez co nie zostały spełnione ustawowe warunki
jej przyznania.
Od ostatniej z decyzji ZUS, z 17 lipca 2006 r., skarżący odwołał się do sądu okręgowego. W toku postępowania sądowego biegły
sądowy – lekarz specjalista psychiatra – stwierdził, że pierwsze objawy chorobowe o znaczeniu orzeczniczym u skarżącego można
datować na koniec 2001 r. lub przełom lat 2001 i 2002 – tj.