Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 7 lipca 2003 r.
|
| Sygn. akt SK 38/01 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 2 sierpnia 2001 r., skarżący Mirosław Puczka wniósł o stwierdzenie zgodności art. 156 § 1 pkt
2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), w brzmieniu nadanym przez pkt 3 obwieszczenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 października 1997 r. o sprostowaniu błędów (Dz. U. Nr 128, poz. 840) z art. 2, art. 42 ust.
1, art. 87 ust. 1 i art. 122 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Skarżący został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Chrzanowie za przestępstwo określone w art. 177 § 2 kodeksu karnego w związku
ze spowodowaniem skutku określonego w art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu karnego. Sąd uznał skarżącego winnym spowodowania ciężkiego
uszczerbku na zdrowiu osoby pokrzywdzonej w wypadku komunikacyjnym – w postaci choroby realnie zagrażającej życiu. Skarżący
zarzucił, iż wersji przyjętej przez Sejm, art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu karnego uznawał za ciężki uszczerbek na zdrowiu wyłącznie
„długotrwałą chorobę realnie zagrażającą życiu”. Obwieszczeniem Prezesa Rady Ministrów dokonano – w trybie sprostowania –
zmiany powołanego przepisu przez wstawienie przecinka po słowie „długotrwałej”, co zasadniczo zmieniło zakres znaczeniowy
pojęcia „ciężkiego uszczerbku na zdrowiu”. Jak wywodzi skarżący, zastosowanie art. 156 § 1 pkt 2 kodeksu karnego w brzmieniu
uchwalonym przez parlament, skutkowałoby odpowiedzialnością za typ podstawowy wypadku komunikacyjnego z art. 177 § 1 k.k.,
a nie typ kwalifikowany – z art. 177 § 2 kodeksu karnego.
Skarżący podkreślił w uzupełniającym piśmie z 21 września 2001 r., że zmiana treści kodeksu karnego została dokonana z naruszeniem
konstytucyjnego trybu i spowodowała, że przesłanki odpowiedzialności karnej zostały określone aktem, który nie ma cech ustawy.
Z tego względu, w ocenie skarżącego, kwestionowany przepis narusza