Postanowienie TK z dnia 05 maja 2008, sygn. SK 38/07

1. Skargą konstytucyjną z 10 sierpnia 2006 r., uzupełnioną pismem procesowym z 25 października 2006 r., skarżący Zbigniew Kurłowicz zakwestionował zgodność art. 213 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) w zakresie, w jakim przepis ten ogranicza wyłączenie bezprawności czynu, określonego w art. 212 k.k., wyłącznie do wypadków prawdziwego zarzutu postawionego lub podnoszonego tylko w obronie społecznie uzasadnionego interesu, z art. 16 ust. 2, art. 31 ust. 3, art. 42 i art. 54 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 10 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.; dalej: EKPC).

Problem konstytucyjny objęty skargą konstytucyjną powstał na gruncie następującego stanu faktycznego:

Skarżący jest przewodniczącym Rady Miejskiej w Knyszynie. W grudniu 2004 r. radni Knyszyna mieli poddać pod głosowanie projekt uchwały w sprawie wystąpienia do podlaskiego kuratora oświaty o wydanie pozytywnej opinii w kwestii dalszego funkcjonowania Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Knyszynie. Na sesji Rady Miasta 30 grudnia 2004 r. radni, w tym skarżący, podjęli w głosowaniu uchwałę o niewystępowaniu do kuratora oświaty w tej sprawie. Na kolejnej sesji Rady Miasta w dniu 28 lutego 2005 r. obradowano na temat przyczyn podjęcia powyższej uchwały oraz poddania jej ponownemu głosowaniu. Zabierając głos jako przewodniczący, skarżący przedstawił argumenty, które zaważyły na wcześniej podjętej decyzji. W wypowiedzi skarżącego nie padło nazwisko dyrektora Zespołu Szkół Ogólnokształcących w Knyszynie, ten poczuł się jednak pomówiony przez skarżącego i wystąpił przeciwko niemu z prywatnym aktem oskarżenia, w którym podniósł, że skarżący pomówił go o takie postępowanie i właściwości, które mogą poniżyć go w opinii publicznej i narazić na