Postanowienie TK z dnia 13 marca 2013, sygn. SK 38/12

1. W skardze konstytucyjnej z 10 sierpnia 2011 r. Maria Teresa W., Zofia Albina W., Jan Marian W., Tomasz Andrzej R., Bessie Mary B., Maria Teresa R., Teresa K.R., Andrzej K., Stanisław K., Elżbieta Maria O., Michał Roman K., Zuzanna K., Olga K., Jan K., Piotr K., Marek R., Krzysztof R., Andrzej R. oraz Maria B.C. (dalej: skarżący) wnieśli o stwierdzenie, że art. 3 ust. 1-3 w związku z art. 2 dekretu z dnia 6 września 1951 r. o likwidacji złożonych przed dniem 9 maja 1945 r. depozytów i zastawów oraz przyjętych przed tym dniem do inkasa weksli, czeków i innych dokumentów (Dz. U. Nr 47, poz. 344; dalej: dekret z 1951 r.) jest niezgodny z art. 2, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1 w związku z art. 64 ust. 3 oraz art. 31 ust. 3, art. 21 ust. 2 oraz art. 45 ust. 1, art. 46 i art. 77 ust. 2 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została złożona na tle następującego stanu faktycznego. Pozwem z 22 października 2004 r. Minister Skarbu Państwa, reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, wystąpił przeciwko skarżącym, domagając się – na podstawie art. 222 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, ze zm.; dalej: k.c.) – wydania 15 000 sztuk akcji na okaziciela spółki „Jan Götz Okocimski Browar i Zakłady Przemysłowe SA w Okocimiu”. Akcje te zostały zdeponowane przez poprzedników prawnych skarżących w Powszechnym Banku Związkowym S.A. na podstawie umowy z 30 grudnia 1938 r., w związku z ustanowieniem prawa zastawu na rzecz kredytującego działalność spółki i jej akcjonariuszy Amstelbanku N.V. w Amsterdamie. W okresie powojennym, mimo poinformowania zastawnika, nie zostały one odebrane z depozytu, a w związku