Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 1 lutego 2017 r.
|
| Sygn. akt SK 38/14 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 27 sierpnia 2013 r. spółka z siedzibą w T. (dalej: skarżąca) zakwestionowała:
1) art. 182 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 113, poz. 759,
ze zm.; dalej: prawo zamówień publicznych lub p.z.p.),
2) art. 189 ust. 2 pkt 3 p.z.p.,
3) art. 185 ust. 7 p.z.p. w związku z art. 13 § 2, w związku z art. 165 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania
cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.),
4) art. 1 pkt 40 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy – Prawo zamówień publicznych oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 223, poz. 1778; dalej: ustawa zmieniająca z 2009 r.) w związku z art. 182 ust. 1 pkt 1 i w związku z art. 184 p.z.p.
Skarżąca zarzuciła tym przepisom niezgodność z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 w związku z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji
oraz w związku z zasadą przyzwoitej legislacji i zasadą zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa, wywodzonymi z art.
2 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującymi okolicznościami faktycznymi i prawnymi:
Skarżąca wzięła udział w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego, prowadzonym w trybie przetargu nieograniczonego.
Zamawiający wybrał ofertę skarżącej jako najkorzystniejszą. W związku z rozbieżnościami między stronami co do proponowanego
terminu wykonania zobowiązania, które skutkowały niezawarciem umowy, zamawiający poinformował skarżącą o unieważnieniu postępowania
na podstawie art. 93 ust. 1 pkt 7 p.z.p. Skarżąca otrzymała tę informację faksem 23 stycznia 2013 r. Od czynności unieważnienia
postępowania skarżąca wniosła odwołanie do Krajowej Izby Odwoławczej przy Prezesie Urzędu