Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 25 lutego 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 39/24 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 24 maja 2023 r. (data nadania: 26 maja 2023 r.) S.I. (dalej: skarżący), działając w imieniu
własnym i w imieniu małoletniego syna, wniósł o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239; dalej: u.z.c.z. lub ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) są niezgodne
z art. 2 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
r. poz. 753; dalej: rozporządzenie MZ z 2011 r.) jest niezgodny z art. 2 oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji;
3) art. 17 ust. 11 u.z.c.z. w związku z § 5 rozporządzenia MZ z 2011 r. są niezgodne z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3,
w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skarżący wniósł skargę konstytucyjną na tle następującego stanu faktycznego:
Postanowieniem Wojewody […] z 10 października 2014 r. nałożona została na skarżącego grzywna w celu przymuszenia do wykonania
obowiązku polegającego na poddaniu małoletniego dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym. Postanowienie to zostało utrzymane
w mocy postanowieniem Ministra Zdrowia z 14 września 2018 r. Wyrokiem z 17 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w
Warszawie oddalił skargę wniesioną przez skarżącego, natomiast wyrokiem z 10 stycznia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny
oddalił jego skargę kasacyjną.
1.2. Zdaniem skarżącego, zakwestionowane w skardze konstytucyjnej przepisy mają naruszać: 1) zasadę dostatecznej określoności
przepisów prawa (wywodzoną z art. 2 Konstytucji);