Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 8 grudnia 2009 r.
|
| Sygn. akt SK 4/09 |
Uzasadnienie:
I
1. Spółka z o.o. „M.E.G.” w skardze konstytucyjnej z 21 listopada 2008 r. wniosła o stwierdzenie, że art. 4798a § 5 in fine ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.), dodanego
ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr
235, poz. 1699) w zakresie, w jakim w postępowaniu w sprawach gospodarczych przewiduje, że sąd odrzuca bez wezwania do jego
poprawienia lub uzupełnienia sprzeciw od nakazu zapłaty wniesiony przez stronę reprezentowaną przez adwokata lub radcę prawnego,
jeżeli pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, jest niezgodny z art. 45 ust.
1 w związku z art. 78 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 32 ust. 1 Konstytucji.
Wraz ze skargą spółka, na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr
102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK), złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego nakazu zapłaty, wydanego
15 listopada 2007 r. przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, VIII Wydział Gospodarczy, w postępowaniu upominawczym (sygn. akt
VIII GNc 8256/07). W uzasadnieniu wniosku powołano argumentację, którą przytoczono na poparcie skargi. Postanowieniem o sygn.
SK 4/09 z 17 lutego 2009 r. Trybunał Konstytucyjny nie uwzględnił wniosku skarżącej.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w zamyśle ustawodawcy nowelizacja kodeksu postępowania cywilnego, wprowadzająca art.
4798a § 5 in fine, miała zapewnić przyspieszenie postępowania w sprawach gospodarczych. Jednakże przepis ten – zdaniem skarżącej – wprowadził
nadmiernie surową sankcję procesową wobec stron reprezentowanych przez zawodowych pełnomocników, którzy nie dopełnili wymogów
formalnych sprzeciwu od nakazu zapłaty. Skarżąca podkreśliła,