Wyrok TK z dnia 01 lipca 2008, sygn. SK 40/07

Sygnatura: SK 40/07
Data orzeczenia: 01 lipca 2008
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Wyrok

Teza

Trybunał Konstytucyjny rozstrzygnął, że choć sam formalny wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania jest konstytucyjny, to bezwzględne odrzucenie jej z tego powodu bez wezwania do usunięcia braku stanowi nieproporcjonalne ograniczenie prawa do sądu.

Istota

Elżbieta Chrostowska zaskarżyła do Trybunału Konstytucyjnego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące wymogów formalnych skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 3 oraz art. 3986 § 2 i 3 k.p.c.), po tym jak Sąd Najwyższy odrzucił jej skargę kasacyjną z powodu braku formalnie wyrażonego wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania…

jeszcze 123 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

orzeka: 1. Art. 398 4 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.) jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. 2. Art. 398 6 § 2 i 3 w związku z art. 398 4 § 1 pkt 3 ustawy powołanej w punkcie 1 w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 398 4 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji.

Uzasadnienie

WYROK
z dnia 1 lipca 2008 r.
Sygn. akt SK 40/07 *
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

WYROK

z dnia 1 lipca 2008 r.

Sygn. akt SK 40/07 *

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Uzasadnienie:

1. W skardze konstytucyjnej z 10 sierpnia 2006 r. skarżąca Elżbieta Chrostowska wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 3986 § 2 i 3 w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 oraz art. 3984 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.) z art. 45 ust. 1 oraz art. 31 ust. 3 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 2 Konstytucji.

1.1. Skarga konstytucyjna została oparta na następującym stanie faktycznym.

Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie wyrokiem z 9 sierpnia 2005 r. oddalił apelację skarżącej od wyroku Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z 4 kwietnia 2002 r., na mocy którego zostało oddalone odwołanie skarżącej od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.

Pełnomocnik skarżącej 19 października 2005 r. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego (nazywając pismo „kasacją” – co było terminologią nieprawidłową, ponieważ verba legis znowelizowanych przepisów k.p.c. używały terminu „skarga kasacyjna” – sformułował pismo, odwołując się do przepisów k.p.c. obowiązujących przed nowelizacją). Na podstawie art. 3933 § 1 pkt 1 k.p.c. zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, zarzucając, na podstawie art. 3933 § 1 pkt 2 w związku z art. 3931 pkt 1 k.p.c., że wyrok ten został wydany w warunkach nieważności postępowania, określonej w art. 379 pkt 5 k.p.c. Na podstawie art. 39313 w związku z art. 3933 § 1 pkt 4 k.p.c. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie. Ponadto podniósł,

jeszcze 15 586 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo