Wyrok TK z dnia 08 października 2013, sygn. SK 40/12

1. Marszałek Sejmu VII kadencji, na podstawie art. 107 ust. 1 w związku z art. 56 pkt 4 ustawy z dnia 25 czerwca 2015 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 2016 r. poz. 293), wniósł 1 października 2015 r. – w imieniu Sejmu VII kadencji – wniosek o wyjaśnienie wątpliwości co do treści punktu 2 sentencji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 października 2013 r., sygn. SK 40/12.

W powołanym wyroku Trybunał orzekł:

„1. Art. 33 § 2 pkt 2 w związku z art. 33 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, 848, 1101, 1342 i 1529 oraz z 2013 r. poz. 1027 i 1036), w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. do 31 sierpnia 2005 r., w zakresie, w jakim uzależnia zabezpieczenie należności podatkowej w toku kontroli podatkowej od przesłanki «uzasadnionej obawy» niewykonania zobowiązania podatkowego, jest zgodny z art. 45 ust. 1 oraz art. 64 ust. 3 w związku z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

2. Art. 70 § 6 ustawy powołanej w punkcie 1, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2002 r., jest niezgodny z art. 64 ust. 2 Konstytucji”.

1.1. Zdaniem wnioskodawcy, nie budzi wątpliwości, że wyrok Trybunału z 8 paź-dziernika 2013 r., sygn. SK 40/12, dotyczy art. 70 § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm.; dalej: o.p.), w brzmieniu obowią-zującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2002 r. Stylizacja sentencji wyroku Trybunału wskazuje na to, że – w odniesieniu do relewantnego dla niniejszego wniosku punktu 2 – jest to wyrok o tzw. prostych skutkach prawnych i dotyczy wszystkich hipotek przymusowych bez