Wyrok TK z dnia 14 listopada 2006, sygn. SK 41/04

1. Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej wniosło do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną o stwierdzenie, że art. 5, art. 6 oraz art. 7 ustawy z dnia 25 października 1990 r. o zwrocie majątku utraconego przez związki zawodowe i organizacje społeczne w wyniku wprowadzenia stanu wojennego (Dz. U. z 1996 r. Nr 143, poz. 661 ze zm.; dalej: ustawa rewindykacyjna) są sprzeczne z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 46, art. 77 ust. 2 oraz art. 78 Konstytucji.

1.1. Po wstępnym rozpoznaniu skargi konstytucyjnej postanowieniem z 12 listopada 2003 r. (sygn. Ts 32/03) sędzia Trybunału Konstytucyjnego odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej. Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej złożyło zażalenie na to postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził m.in., że uznaje oczywistą bezzasadność zarzutu dotyczącego niezgodności kwestionowanych przepisów z art. 46 Konstytucji.

Postanowieniem z 12 lipca 2004 r. Trybunał Konstytucyjny uwzględnił zażalenie skarżącego.

1.2. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:

Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich wystąpiło do Społecznej Komisji Rewindykacyjnej o zwrot majątku utraconego w wyniku wprowadzenia stanu wojennego. Majątek tego Stowarzyszenia został przejęty przez Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (obecnie Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej) na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z 25 maja 1982 r. Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej było uczestnikiem postępowania przed Społeczną Komisją Rewindykacyjną, która w orzeczeniu z 11 września 2001 r. (sygn. akt KR-051/286/91) – sprostowanym postanowieniem z 24 października 2001 r. – uznała, że uprawnionym do odzyskania majątku Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich rozwiązanego 19 marca 1982 r. jest obecnie działające Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, a także zobowiązała Stowarzyszenie Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej do zapłaty temu Stowarzyszeniu określonej kwoty z odsetkami oraz do wydania określonej nieruchomości, uznając, że prawo wieczystego użytkowania tej nieruchomości przysługuje