Wyrok TK z dnia 07 listopada 2006, sygn. SK 42/05

1. Skargą konstytucyjną z 2 grudnia 2004 r., uzupełnioną pismem z 21 lutego 2005 r., Ewa Świtalska-Kowalewska wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 49 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.; dalej: kodeks cywilny lub k.c.) z art. 2, art. 21, art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 1 i 3 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Skarżąca jest właścicielką nieruchomości w Piotrkowie Trybunalskim. Orzeczeniem z 9 lipca 1959 r. Minister Gospodarki Komunalnej stwierdził przejście z mocy prawa własności wymienionej nieruchomości na rzecz państwa na podstawie ustawy z 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym. W latach 1969-1970 na nieruchomości tej została wybudowana stacja transformatorowo-rozdzielcza połączona z siecią energetyczną użytkowaną przez zakład energetyczny. W 1989 r. skarżąca nabyła spadek po zmarłym właścicielu nieruchomości. Decyzją z 11 stycznia 1991 r. Minister Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa stwierdził nieważność orzeczenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 9 lipca 1959 r. W 2000 r. skarżąca wystąpiła do Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim z powództwem o eksmisję zakładu energetycznego z budynku stacji transformatorowo-rozdzielczej i zasądzenie odszkodowania z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości. Wyrokiem z 16 września 2002 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim zasądził na rzecz powódki pewną część żądanej kwoty, a w pozostałej części powództwo oddalił, uznając je – na podstawie art. 5 kodeksu cywilnego – za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Sąd Apelacyjny w Łodzi, po rozpoznaniu apelacji obu stron, wyrokiem z 9 maja 2003 r. zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że oddalił powództwo, a jednocześnie oddalił apelację powódki. Sąd Apelacyjny uznał przy tym, że budynek stacji transformatorowo-rozdzielczej nie jest własnością powódki, ale w myśl