Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 16 października 2002 r.
|
| Sygn. akt SK 43/01 |
Uzasadnienie:
I
1. Skargą konstytucyjną z 12 września 2001 r. Stowarzyszenie Obrony Praw i Wolności Studentów SOS z siedzibą we Wrocławiu
zwróciło się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją art. 42 ust. 1 pkt 4 ustawy z 7 kwietnia 1989
r. – Prawo o stowarzyszeniach. Jako wzorzec dla badania konstytucyjności zakwestionowanego przepisu skarżący wskazał art.
14, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. oraz art. 54 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Podstawą wniesienia skargi stał się następujący stan faktyczny. Stowarzyszenie Obrony Praw i Wolności Studentów SOS z siedzibą
we Wrocławiu zwróciło się do sądu z wnioskiem o wpisanie do rejestru dzienników i czasopism czasopisma: “Żak”. Postanowieniem
z 19 kwietnia 2000 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu, Wydział I Cywilny – Sekcja Rejestrowa odmówił skarżącemu Stowarzyszeniu rejestracji
tytułu prasowego. W uzasadnieniu postanowienia podano, iż Stowarzyszenie Obrony Praw i Wolności Studentów SOS jest stowarzyszeniem
zwykłym działającym na zasadach określonych w art. 40-43 ustawy – Prawo o stowarzyszeniach. Według przepisów tejże ustawy
takie stowarzyszenie nie posiada osobowości prawnej i nie może prowadzić działalności gospodarczej ani zaciągać zobowiązań
majątkowych.
Postanowieniem z 3 października 2000 r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu oddalił apelację Stowarzyszenia Obrony Praw i Wolności
Studentów SOS wniesioną na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu, Sąd Apelacyjny podtrzymał i podzielił w całości argumentację
zawartą w rozstrzygnięciu sądu pierwszej instancji. Od powyższego postanowienia, skarżący wniósł kasację. W trakcie wstępnego
rozpoznania skargi kasacyjnej Sąd Apelacyjny we Wrocławiu kasację odrzucił. Jako uzasadnienie swojego orzeczenia Sąd wskazał,
że kasacja wnioskodawcy nie spełnia wymogu określonego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., gdyż nie przedstawiono okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie.
Postanowieniem z 6 kwietnia 2001 r. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na powyższe postanowienie Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy
stwierdził jednocześnie, że przepisy