Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 stycznia 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 43/20 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 czerwca 2019 r. J.K. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie
niezgodności art. 547 § 1 in fine ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.), w zakresie,
w jakim nie przewiduje zażalenia od postanowienia oddalającego wniosek o wznowienie postępowania lub pozostawiającego go bez
rozpoznania, wydanego przez sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy (dalej: SN), z art. 2, art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 w związku
z art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3, art. 77 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 w związku
z art. 31 ust. 3 w związku z art. 19 oraz art. 176 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 w związku
z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
Postanowieniem z 15 stycznia 2020 r., sygn. Ts 91/19 (OTK ZU B/2020, poz. 191), Trybunał Konstytucyjny nadał skardze konstytucyjnej
dalszy bieg w części, w jakiej kwestionuje zgodność art. 547 § 1 in fine k.p.k. w zakresie, w jakim nie przewiduje zażalenia od postanowienia oddalającego wniosek o wznowienie postępowania lub pozostawiającego
zażalenie bez rozpoznania, wydanego przez sąd apelacyjny lub Sąd Najwyższy, z:
– art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;
– art. 77 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 w związku z art. 32 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 w związku z art. 19 Konstytucji;
– art. 176 ust. 1