Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 27 maja 2025 r.
|
| Sygn. akt SK 43/22 |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie
I
1. W petitum sporządzonej przez adwokata skargi konstytucyjnej z 12 października 2021 r., wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 14 października
2021 r. (data stempla pocztowego), I.S. i V.K. (dalej: skarżący) zarzucili niezgodność art. 3989 § 1 i 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.;
dalej: k.p.c.) „w zakresie, w jakim narusza konstytucyjnie gwarantowane powszechne prawo do dochodzenia naruszonych praw i
wolności na drodze sądowej przez to, że uzależnia dostępność merytorycznego rozpoznani[a] skargi kasacyjnej od spełnienia
niedookreślonych i ocennych przesłanek w postępowaniu niejawnym uznawanym za formę merytorycznego badania skargi”, z art.
2 w związku z art. 45 ust. 1 i art. 31 ust. 3 oraz art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Ponadto w uzasadnieniu skargi wskazano na niezgodność zaskarżonej regulacji z art. 30 i art. 176 ust. 1 Konstytucji.
1.1. Skarga została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym:
Wyrokiem z 5 grudnia 2018 r. (sygn. akt […]), wydanym w sprawie cywilnej o zapłatę, Sąd Okręgowy w W. zasądził solidarnie
od skarżących na rzecz innej osoby fizycznej kwotę 100 000 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie oraz koszty procesu. Apelacja
skarżących od tego orzeczenia została oddalona przez Sąd Apelacyjny w W. wyrokiem z 19 listopada 2019 r. (sygn. akt […]).
Od wyroku sądu drugiej instancji skarżący wnieśli do Sądu Najwyższego skargę kasacyjną. W jej petitum podnieśli, że wnoszą o przyjęcie tego środka prawnego na zasadzie art. 3984 § 2 w związku z art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Postanowieniem z 28 maja 2021 r. (sygn. akt […]) Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W