Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 6 grudnia 2024 r.
|
| Sygn. akt SK 43/24 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 21 lipca 2023 r. (data nadania) P.D. (dalej: skarżąca) działająca „w imieniu własnym i w imieniu
syna T.D.”, reprezentowana przez pełnomocnika z wyboru, wniosła o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że:
1) art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i
chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2019 r. poz. 1239, ze zm.; dalej: ustawa o zwalczaniu chorób zakaźnych) są niezgodne z
wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą dostatecznej określoności przepisów prawa oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3
Konstytucji,
2) § 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz. U. z 2018
r. poz. 753, ze zm.; dalej: rozporządzenie o szczepieniach) jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji zasadą dostatecznej
określoności przepisów prawa oraz z art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji,
3) art. 17 ust. 11 ustawy o zwalczaniu chorób zakaźnych w związku z § 5 rozporządzenia o szczepieniach są niezgodne z art.
47 w związku z art. 31 ust. 3, w związku z art. 87 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą:
Skarżąca nie poddała dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym w terminach wynikających z komunikatu Głównego Inspektora
Sanitarnego (dalej: GIS) w sprawie Programu Szczepień Ochronnych (dalej: PSO).
Postanowieniem z 1 czerwca 2017 r. wojewoda nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia oraz wezwał ją do poddania małoletniego
syna obowiązkowym szczepieniom ochronnym.
Postanowieniem z 28 lipca 2017 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. uznał zgłoszone przez skarżącą zarzuty w sprawie
prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego