Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 25 maja 2004 r.
|
| Sygn. akt SK 44/03 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Skargą konstytucyjną z 1 kwietnia 2003 r. pełnomocnik skarżącego A. G. Oatesa wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 15
ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Przepisy wprowadzające Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 554 ze zm.; dalej: p.w.k.k.) z art.
2 i art. 42 ust. 1 Konstytucji oraz o wydanie postanowienia tymczasowego o zawieszeniu lub wstrzymaniu wykonania postanowienia
Sądu Okręgowego z 15 stycznia 2002 r. i Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 25 marca 2003 r., gdyż wykonanie postanowień Sądu o
ekstradycji skarżącego A. G. Oatesa do Australii przez Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego spowodowałoby skutki
nieodwracalne i wiązałoby się z dużym uszczerbkiem dla skarżącego.
Skarga dotyczy art. 15 p.w.k.k., który stał się podstawą prawomocnych rozstrzygnięć Sądu Okręgowego w Gdańsku (z 15 stycznia
2002 r.) i Sądu Apelacyjnego w Gdańsku (z 25 marca 2003 r.). Sądy te orzekły o prawnej dopuszczalności wydania do Australii
A. G. Oates´a (z wyłączeniem niektórych czynów, które przedawniły się dwa dni przed wejściem w życie kodyfikacji karnej z
1997 r.). Zdaniem skarżącego, jeśli Trybunał Konstytucyjny uznałby, że art. 15 p.w.k.k. jest niezgodny z art. 2 i art. 42
ust. 1 Konstytucji, to wszystkie zarzuty stawiane skarżącemu przedawniłyby się. Na poparcie tezy dotyczącej niezgodności wskazanego
przepisu z Konstytucją skarżący przytaczają opinię pof. L. Falandysza (z 22 listopada 1999 r.) oraz artykuł R. Grupińskiego,
Zmiana przepisów o przedawnieniu karalności w świetle zasady lex retro non agit [w:] Księga pamiątkowa z okazji siedemdziesięciolecia urodzin Profesora Aleksandra Ratajczaka, red. J. A. Szwarc, Poznań 1999, s. 271 i n. skarżący – jak wielokrotnie podkreśla – w pełni zgadza się z tezami przedstawionymi
w opinii i wskazanym artykule.
W opinii skarżącego pojawia się uzasadnione podejrzenie, że kwestionowany