Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 10 września 2020 r.
|
| Sygn. akt SK 44/19 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 10 sierpnia 2017 r. S.N. (dalej: skarżący) zakwestionował zgodność § 19 ust. 1 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 2003 r. w sprawie regulaminu organizacyjno-porządkowego wykonywania kary pozbawienia
wolności (Dz. U. Nr 152, poz. 1493, dalej: rozporządzenie w sprawie regulaminu) w związku z art. 134 § 2 ustawy kodeks postępowania
karnego z dnia 6 czerwca 1997 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim ustawodawca pominął legislacyjne
uregulowanie sposobu adresowania, a w konsekwencji doręczania pism osobom pozbawionym wolności celem umożliwienia bezpośredniego
przekazania ich skazanemu adresatowi w przypadku zaistnienia przesłanek z art. 8a § 2 i 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r.
– Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665; dalej: k.k.w.), z art. 2, art. 32 ust. 1 i 2, art. 41 ust. 4, art. 47
i art. 49 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została wniesiona w wyniku następującego stanu faktycznego:
Skarżący odbywa karę pozbawienia wolności. W okresie od 30 października 2015 r. do 1 grudnia 2015 r. przebywał w Areszcie
Śledczym w Ł. 2 listopada 2015 r. do Aresztu Śledczego wpłynęła przesyłka z Komendy Powiatowej Policji w Ł., przeznaczona
dla skarżącego i zawierająca postanowienie o odmowie wszczęcia dochodzenia. Ponieważ przesyłka została zaadresowana na Areszt
Śledczy, a nie na nazwisko skarżącego, korespondencja została otworzona przez pracownika sekretariatu jednostki, zewidencjonowana
i przekazana do odpowiednich jednostek organizacyjnych. Skarżący otrzymał przeznaczoną dla niego korespondencję w otwartej
kopercie 3 listopada 2015 r. z rąk funkcjonariusza działu ewidencji Aresztu Śledczego w Łodzi.
Postanowieniem z 3 grudnia 2015 r. prokurator Prokuratury Rejonowej w Ł. odmówił wszczęcia śledztwa wobec stwierdzenia, że
czyn mający miejsce na terenie Aresztu Śledczego w Ł., polegający na przekroczeniu