Postanowienie TK z dnia 06 lipca 2004, sygn. SK 47/03

1. W skardze konstytucyjnej z 25 listopada 2002 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego Risto Filipowskiego wniósł o zbadanie zgodności przepisów art. 199 § 1 pkt 2 i art. 4779 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 45 Konstytucji. Niezgodność z Konstytucją polega – zdaniem skarżącego – na tym, że art. 4779 § 1 k.p.c. nie przewiduje możliwości zaskarżenia bezczynności organu rentowego. Ponadto, w opinii skarżącego, zastosowanie norm prawnych zawartych w kwestionowanych przepisach zamyka mu drogę prawną do merytorycznego rozpatrzenia sprawy o wznowienie wypłaty renty inwalidzkiej przez sąd.

2. Trybunał Konstytucyjny postanowieniem z 20 stycznia 2003 r. odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej z uwagi na przekroczenie ustawowego terminu do złożenia skargi konstytucyjnej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż będące ostatecznym rozstrzygnięciem w sprawie postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 24 października 1997 r. (sygn. akt III Auz 139/97) zostało doręczone skarżącemu 24 września 1999 r., zaś skarga konstytucyjna została złożona 26 listopada 2002 r., czyli z przekroczeniem terminu określonego w art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.). Pełnomocnik skarżącego wniósł na to postanowienie zażalenie twierdząc, że skoro skarżący 26 kwietnia 1999 r. wystąpił do sądu rejonowego o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, to – zgodnie z treścią art. 48 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym – w okresie od doręczenia mu postanowienia Sądu Apelacyjnego (24 września 1999 r.) do 26 sierpnia 2002 r., w którym pełnomocnikowi doręczono postanowienie Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy z 13 sierpnia 2002 r. o ustanowieniu pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi konstytucyjnej, nie biegł termin do złożenia skargi