Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 20 czerwca 2005 r.
|
| Sygn. akt SK 47/04 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 12 marca 2004 r. Hanna Brzuska wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 4011 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.) z art. 190 ust. 4,
art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Pismem z 14 lipca 2003 r. skarżąca wniosła do Sądu Najwyższego skargę o wznowienie postępowania od wyroku Sądu Apelacyjnego
w Lublinie z 18 listopada 1998 r. (sygn. akt I Aca 327/98). Na mocy postanowienia z 21 sierpnia 2003 r. (sygn. akt III CO
10/03) Sąd Najwyższy odrzucił skargę, uzasadniając, że art. 4011 § 1 i 2 k.p.c. odnosi się jedynie do wyroków, nie obejmując postanowień innych niż postanowienia co do istoty sprawy, wydane
w postępowaniu nieprocesowym.
Zdaniem skarżącej przyjęta przez Sąd Najwyższy wykładnia art. 4011 § 1 i 2 k.p.c. narusza art. 190 ust. 4 Konstytucji, jako że przepis Konstytucji stanowi o „prawomocnych orzeczeniach sądowych”,
a nie o „prawomocnych wyrokach sądowych”. Zastosowanie przez Sąd Najwyższy art. 4011 § 1 k.p.c. jako podstawy postanowienia odrzucającego skargę pozbawiło skarżącą możliwości merytorycznego rozpatrzenia wniesionej
przez nią skargi o wznowienie postępowania. Prowadzi to do naruszenia zasady równości wobec prawa oraz prawa do sprawiedliwego
rozpatrzenia sprawy.
2. Pismem z 1 grudnia 2004 r. stanowisko w sprawie przedstawił Prokurator Generalny, wnosząc o umorzenie postępowania w przedmiocie
badania zgodności art. 4011 § 1 k.p.c. z art. 2, art. 32 ust. 1, art. 45 ust. 1 i art. 190 ust. 4 Konstytucji – ze względu na niedopuszczalność orzekania.
Prokurator Generalny odwołując się do orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego podkreślił, że występowanie w sprawie tożsamości
przedmiotowej, stanowi ujemną przesłankę procesową prowadzącą do uznania