Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 17 października 2017 r.
|
| Sygn. akt SK 47/15 |
Uzasadnienie
I
1. G.L. (dalej: skarżący) w skardze konstytucyjnej z 24 czerwca 2015 r. wniósł o zbadanie zgodności art. 66 ust. 1 w związku
z art. 68 ust. 1, w związku z art. 219 ust. 1 pkt 2 i w związku z art. 219 ust. 3 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie
Więziennej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1415 ze zm.; dalej: uSW) w zakresie, w jakim zezwalają na odwołanie rozkazem personalnym
funkcjonariusza Służby Więziennej – dyrektora zakładu karnego ze stanowiska służbowego przez Dyrektora Generalnego Służby
Więziennej i jednocześnie:
a) wyłączają możliwość wniesienia odwołania od tego rozkazu personalnego, z art. 2 w związku z art. 78, w związku z art. 31
ust. 3 Konstytucji,
b) wyłączają możliwość wniesienia skargi na ten rozkaz personalny do sądu administracyjnego, z art. 2 w związku z art. 45
ust. 1, w związku z art. 184 Konstytucji.
1.1. Skarżący przedstawił stan faktyczny sprawy, która jest podstawą skargi konstytucyjnej.
Skarżący jest funkcjonariuszem Służby Więziennej i zajmował stanowisko służbowe dyrektora zakładu karnego w Ł. Dyrektor Generalny
Służby Więziennej rozkazem personalnym z marca 2015 r. odwołał skarżącego ze stanowiska dyrektora zakładu karnego w Ł., zaś
rozkazem personalnym z marca 2015 r. przeniósł skarżącego do dyspozycji Dyrektora Okręgowej Służby Więziennej w Ł.
26 marca 2015 r. skarżący złożył do Ministra Sprawiedliwości skargę na rozkaz personalny z marca 2015 r., domagając się zmiany
rozstrzygnięcia. Skarżący wskazał, że został odwołany ze stanowiska służbowego z rażącym naruszeniem prawa, gdyż m.in. korzystał
z ochrony prawnej przed rozwiązaniem i zmianą stosunku pracy wynikającej z art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
samorządzie gminnym. 8 kwietnia 2015 r. skarżący złożył do Ministra Sprawiedliwości drugą skargę na rozkaz personalny z marca
2015 r., w