Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 12 października 2022 r.
|
| Sygn. akt SK 47/20 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 25 września 2019 r. M.J. (dalej: skarżący) wniósł do Trybunału Konstytucyjnego o orzeczenie,
że art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107,
ze zm.; dalej: p.u.s.a.) jest niezgodny z:
– art. 10 ust. 2 Konstytucji,
– art. 10 ust. 2 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji,
– art. 45 ust. 1 Konstytucji,
– art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji,
– art. 45 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 2 Konstytucji,
– art. 45 ust. 1 w związku z art. 144 ust. 3 pkt 17 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
Wyrokiem z grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę skarżącego na decyzję Wojewody z sierpnia 2016 r.,
w przedmiocie odmowy udostępnienia danych z rejestrów mieszkańców. Od wyroku WSA skarżący wywiódł skargę kasacyjną. W toku
postępowania kasacyjnego skarżący złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA delegowanego do NSA. Postanowieniem z marca 2019
r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wskazany powyżej wniosek o wyłączenie sędziego. Skarżący wniósł zażalenie na rzeczone
postanowienie NSA. Zażalenie to zostało następnie odrzucone postanowieniem NSA z kwietnia 2019 r. Wyrokiem z 25 czerwca 2019
r. (sygn. akt […]) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną skarżącego.
W uzasadnieniu skargi konstytucyjnej skarżący stwierdził, że sprawowanie wymiaru sprawiedliwości przez osoby nieposiadające
nominacji Prezydenta RP do orzekania w określonej instancji sądowej jest naruszeniem konstytucyjnie chronionego prawa do rozpoznania
sprawy przez właściwy sąd.
Skarżący wskazał, że sędziowie sądów administracyjnych są powoływani przez Prezydenta RP na ściśle określone co do funkcji
i miejsca stanowiska. Jednocześnie Konstytucja