Wyrok TK z dnia 18 października 2005, sygn. SK 48/03

1. W skardze konstytucyjnej z 23 października 2002 r. skarżący zakwestionował zgodność z Konstytucją art. 471 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz art. 3937 w związku z art. 3933 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.). Pierwszemu z zakwestionowanych przepisów zarzucił naruszenie art. 64 ust. 2, art. 32 ust. 1 i art. 77 ust. 1, drugiemu natomiast naruszenie art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.

Postanowieniem z 8 stycznia 2003 r. (sygn. Ts 150/02) Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania skardze konstytucyjnej dalszego biegu w zakresie odnoszącym się do badania zgodności art. 3937 w związku z art. 3933 § 1 pkt 3 ustawy z 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego z art. 2 i art. 45 Konstytucji. W uzasadnieniu wskazał, że art. 45 ust. 1, art. 78 i art. 176 ust. 1 Konstytucji gwarantują dwuinstancyjność postępowania w odniesieniu do spraw, które rozpoznawane są przez sądy. Ani art. 45 ust. 1, ani żaden inny przepis Konstytucji nie ustanawia natomiast gwarancji trójinstancyjności postępowania sądowego. Tym samym prawo do wniesienia kasacji w postępowaniu cywilnym nie stanowi koniecznego elementu prawa do sądu, a „wyłączenie pewnych spraw spod kontroli kasacyjnej nie narusza prawa do sądu w kształcie, jaki nadała mu obowiązująca Konstytucja” (wyrok z 10 lipca 2000 r., sygn. SK 12/99, OTK ZU nr 5/2000, poz. 143, s. 819). Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie Trybunału Konstytucyjnego. W zażaleniu odwołał się do poglądu Trybunału Konstytucyjnego, który uważa, że „niekonstytucyjne są wszelkie uregulowania, które uniemożliwiają albo nadmiernie utrudniają