Postanowienie TK z dnia 26 czerwca 2007, sygn. SK 48/06
Sygnatura
SK 48/06
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej braku obowiązku uzasadnienia postanowienia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej, uznając je za zbędne, ponieważ identyczna kwestia została już rozstrzygnięta wcześniejszym wyrokiem TK.
Istota
Mirosław Przymuszała złożył skargę konstytucyjną dotyczącą art. 3989 § 2 k.p.c., który zwalnia Sąd Najwyższy z obowiązku pisemnego uzasadnienia postanowienia o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej. Skarżący zarzucał, że przepis ten narusza prawo do sądu oraz zasadę demokratycznego państwa prawnego. Do skargi…
📖jeszcze 106 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie ze względu na zbędność orzekania.
1. Skarżący Mirosław Przymuszała w skardze konstytucyjnej z 6 marca 2006 r. wniósł o zbadanie konstytucyjności art. 3989 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, ze zm.; dalej: k.p.c.). Zarzucił
skarżonemu przepisowi, że narusza art. 2 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Zdaniem skarżącego kwestionowany przepis, zwalniając sąd z obowiązku sporządzenia pisemnego uzasadnienia, umożliwia zdawkową
ocenę rozpoznania skargi kasacyjnej, nie respektuje prawa stron postępowania do jawnego rozpoznania sprawy i poznania motywów,
jakimi kierował się Sąd Najwyższy przy jej rozpoznaniu. Prowadzi to skarżącego do uznania, że art. 3989 § 2 k.p.c. narusza konstytucyjne prawo obywatela do rzetelnego sądu a także zasadę demokratycznego państwa prawnego.
2. Do skargi konstytucyjnej, w zakresie obejmującym kontrolę konstytucyjności art. 3989 § 2 zdanie drugie k.p.c., przystąpił Rzecznik Praw Obywatelskich. Pismem z 11 sierpnia 2006 r. wniósł o uznanie niekonstytucyjności
zaskarżonego przepisu. Wyraził pogląd, że na gruncie obowiązujących przepisów k.p.c. w postępowaniu dotyczącym przedsądu,
jego strona nie ma zagwarantowanych praw procesowych, co narusza prawa strony do jawności i przejrzystości postępowania sądowego
i pozostaje w rażącej sprzeczności z zasadą zaufania do państwa.
1. Kwestionowany przez skarżącego przepis k.p.c. był już przedmiotem rozważań Trybunału Konstytucyjnego, w kontekście wskazanych
w skardze konstytucyjnej wzorców kontroli. Wyrokiem z 30 maja 2007 r., sygn. SK 68/06 (Dz. U. Nr 106, poz. 731 z 15 czerwca
2007 r.), Trybunał Konstytucyjny orzekł, że „Art. 3989 §
📖jeszcze 623 słowa
Przeczytaj pełną treść uzasadnienia
Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.