Trybunał Konstytucyjny uznał, że nieuzasadnione zróżnicowanie sytuacji odwołanego komornika i odwołanego zastępcy komornika w zakresie prawa do opłat egzekucyjnych prawomocnie ustalonych przed odwołaniem narusza konstytucyjne zasady równości i równej ochrony praw majątkowych.
Istota
Grzegorz Bartyś, były zastępca komornika, zaskarżył do TK art. 63 ust. 5 ustawy o komornikach, który nie przyznaje zastępcy komornika (ustanowionemu po odwołaniu lub śmierci komornika) prawa do opłat egzekucyjnych prawomocnie przez niego ustalonych przed odwołaniem. Skarżący ustalił opłatę egzekucyjną, która wpłynęła na konto już po jego odwołaniu, a sądy powszechne oddaliły…
📖jeszcze 122 słowa
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
orzeka: Art. 63 ust. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2006 r. Nr 167, poz. 1191, z 2007 r. Nr 25, poz. 162, Nr 44, poz. 288, Nr 85, poz. 571 i Nr 112, poz. 769 oraz z 2009 r. Nr 26, poz. 156 i Nr 81, poz. 687) w zakresie, w jakim nie przyznaje zastępcy komornika – ustanowionemu w związku z odwołaniem albo śmiercią komornika – prawa do opłat egzekucyjnych prawomocnie przez niego ustalonych przed jego odwołaniem, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
1. W skardze konstytucyjnej z 12 kwietnia 2007 r., Grzegorz Bartyś (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art.
63 ust. 3-5 w związku z art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2006
r. Nr 167, poz. 1191, ze zm.; dalej: ustawa o komornikach), w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 24 września 2004 r. o
zmianie ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 236, poz.
2356; dalej: ustawa nowelizująca z 2004 r.), w zakresie, w jakim nie przyznaje zastępcy komornika, ustanowionemu w związku
z odwołaniem albo śmiercią komornika, prawa do opłat egzekucyjnych prawomocnie przez niego ustalonych przed odwołaniem lub
śmiercią, z art. 32 ust. 1 w związku z art. 64 oraz art. 2 Konstytucji.
Skarżący w okresie od 13 maja 2004 r. do 7 czerwca 2005 r. pełnił funkcję zastępcy odwołanego komornika rewiru III przy Sądzie
Rejonowym w Siedlcach. Od września 2003 r. w rewirze III prowadzona była egzekucja należności wierzyciela, m.in. przez egzekucję
z nieruchomości, w której czynności wykonywali kolejno: odwołany komornik, powołany na jego zastępcę skarżący oraz powołany
następnie komornik.
W dniu 4 maja 2005 r. zastępca komornika (skarżący) wydał postanowienie o ustaleniu opłaty egzekucyjnej na kwotę 57.090 zł
w związku ze sprzedażą licytacyjną nieruchomości. Kwota ta została uwzględniona w sporządzonym przez Sąd Rejonowy 28 września
2005 r. planie podziału sumy uzyskanej z egzekucji, a wpłynęła na konto komornika rewiru III kilka miesięcy po odwołaniu skarżącego
z funkcji zastępcy komornika, gdy funkcję komornika pełnił nowo powołany komornik.