Wyrok TK z dnia 09 czerwca 2010, sygn. SK 52/08

1. Do Trybunału Konstytucyjnego wpłynęła skarga konstytucyjna Henryka Hyły z 20 maja 2008 r. Skarżący wystąpił o zbadanie czy, art. 231 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553, ze zm.; dalej: k.k.) jest zgodny z art. 42 ust. 1 Konstytucji.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Wyrokiem z 3 marca 2003 r. (sygn. akt II K 637/03) Sąd Rejonowy w Jastrzębiu Zdroju uznał oskarżonego Henryka H. za winnego tego, że 18 kwietnia 2008 r. w Rybniku jako Naczelnik Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Rybniku, nie będąc uprawnionym do prowadzenia czynności służbowych w sprawie Prokuratury Okręgowej w Gliwicach o sygn. akt V Ds. 5/03, przekroczył swoje uprawnienia w ten sposób, że po uprzednim podjęciu działań mających na celu doprowadzenie do spotkania z Grzegorzem Sz., podejrzanym o popełnienie przestępstwa z art. 229 § 2 k.k., doprowadził do takiego spotkania 18 kwietnia 2003 r., w zajmowanym przez siebie pomieszczeniu służbowym Komendy Miejskiej Policji w Rybniku. W trakcie spotkania, z uwagi na treść i formę rozmowy przeprowadzonej z Grzegorzem Sz., usiłował doprowadzić do zmiany wyjaśnień, złożonych przez podejrzanego w ww. postępowaniu przygotowawczym, czym działał na szkodę interesu publicznego i prywatnego, przez co wyczerpał znamiona występku z art. 231 § 1 k.k. Za to – na mocy tego przepisu, przy zastosowaniu art. 58 § 3 k.k. – sąd wymierzył oskarżonemu grzywnę w kwocie 100 stawek dziennych, ustalając jej wysokość na kwotę 20 złotych oraz na mocy art. 41 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowisk kierowniczych w administracji rządowej na okres 1 roku.

Od powyższego wyroku obrońca oskarżonego wniósł apelację, zarzucając