OrzeczeniaInterpretacjeTematy
Zaloguj sięWypróbuj

Postanowienie TK z dnia 19 lutego 2014, sygn. SK 52/13

Sygnatura
SK 52/13
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej, uznając ją za niedopuszczalną z powodu braku ostatecznego orzeczenia sądowego, które utraciło ten charakter po uchyleniu wyroku apelacyjnego przez Sąd Najwyższy i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.

Istota

R.G. wniósł skargę konstytucyjną przeciwko art. 14 ustawy o świadczeniu usług drogą elektronicznej, kwestionując jego zgodność z Konstytucją i Konwencją o ochronie praw człowieka. Tło sprawy stanowiło postępowanie cywilne, w którym skarżący dochodził od wydawcy portalu internetowego ochrony dóbr osobistych naruszonych przez komentarze internautów. Sądy pierwszej i drugiej instancji oddaliły powództwo, przyjmując wykładnię, że komentarze te nie są materiałem prasowym, a odpowiedzialność wydawcy za nie reguluje zaskarżony art. 14.…

jeszcze 162 słowa

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 19 lutego 2014 r.
Sygn. akt SK 52/13

Uzasadnienie:

I

1
1. W skardze konstytucyjnej z 11 stycznia 2013 r. R.G. (dalej: skarżący) wniósł o zbadanie zgodności art. 14 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. Nr 144, poz. 1204; dalej: ustawa o świadczeniu usług) z art. 2, art. 47 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz z art. 8 ust. 1 i 2 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284; dalej: Konwencja).
2
1.2. Zaskarżony przepis ma następującą treść:
3
„1. Nie ponosi odpowiedzialności za przechowywane dane ten, kto udostępniając zasoby systemu teleinformatycznego w celu przechowywania danych przez usługobiorcę nie wie o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności, a w razie otrzymania urzędowego zawiadomienia lub uzyskania wiarygodnej wiadomości o bezprawnym charakterze danych lub związanej z nimi działalności niezwłocznie uniemożliwi dostęp do tych danych.
4
2. Usługodawca, który otrzymał urzędowe zawiadomienie o bezprawnym charakterze przechowywanych danych dostarczonych przez usługobiorcę i uniemożliwił dostęp do tych danych, nie ponosi odpowiedzialności względem tego usługobiorcy za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia dostępu do tych danych.
5
3. Usługodawca, który uzyskał wiarygodną wiadomość o bezprawnym charakterze przechowywanych danych dostarczonych przez usługobiorcę i uniemożliwił dostęp do tych danych, nie odpowiada względem tego usługobiorcy za szkodę powstałą w wyniku uniemożliwienia dostępu do tych danych, jeżeli niezwłocznie zawiadomił usługobiorcę o zamiarze uniemożliwienia do nich dostępu.
6
4. Przepisów ust. 1-3 nie stosuje się, jeżeli usługodawca przejął kontrolę nad usługobiorcą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów”.
7
1.3. Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego i prawnego:
8
Skarżący wystąpił z powództwem przeciwko wydawcy gazety internetowej, domagając się usunięcia komentarzy internautów naruszających jego
jeszcze 1521 słów

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo