Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 czerwca 2022 r.
|
| Sygn. akt SK 52/20 |
Uzasadnienie
I
1. W skardze konstytucyjnej z 30 stycznia 2020 r. P.Ś. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 85 § 2 w
związku z art. 85 § 3 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, ze zm.; obecnie:
Dz. U. z 2021 r. poz. 534, ze zm.; dalej: k.p.k.) w zakresie, w jakim nie przewidują możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie
prezesa sądu okręgowego, w którym stwierdza się, że interesy kilku oskarżonych, reprezentowanych przez tego samego obrońcę
nie pozostają w sprzeczności, z art. 32 ust. 1 w związku z art. 78, art. 42 ust. 2, art. 78 w związku z art. 176 ust. 1, art.
45 ust. 1 w związku z art. 77 ust. 2 Konstytucji.
1.1. Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym i prawnym:
Skarżący, jako podejrzany w sprawie karnej, wniósł do prokuratora regionalnego wniosek w trybie art. 9 § 2 w związku z art.
85 § 2 k.p.k. o wystąpienie z wnioskiem do właściwego sądu okręgowego w przedmiocie stwierdzenia sprzeczności interesów pomiędzy
podejrzanymi reprezentowanymi przez tego samego obrońcę. W odpowiedzi na pismo prokuratora prezes sądu okręgowego wydał zarządzenie,
w którym stwierdził, że interesy procesowe skarżących nie pozostają w sprzeczności. Skarżący na to zarządzenie wniósł zażalenie,
które zostało uznane, kolejnym zarządzeniem prezesa sądu okręgowego, za niedopuszczalne z mocy ustawy. Z kolei na to zarządzenie
skarżący wniósł zażalenie do sądu apelacyjnego, który postanowieniem z 30 października 2019 r., utrzymał zarządzenie prezesa
sądu okręgowego w mocy.
1.2. Skarżący podniósł, że art. 85 § 2 w związku z art. 85 § 3 k.p.k. nie zawierają regulacji umożliwiającej wniesienie zażalenia
na decyzję procesową o niestwierdzeniu sprzeczności interesów kilku podejrzanych bronionych przez tego samego obrońcę.