Postanowienie TK z dnia 04 maja 2006, sygn. SK 53/05

Sygnatura: SK 53/05
Data orzeczenia: 04 maja 2006
Sąd: Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj: Postanowienie

Teza

Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej dotyczącej dopuszczalnych form opłaty sądowej, uznając je za zbędne, ponieważ identyczna kwestia została już rozstrzygnięta wcześniejszym wyrokiem.

Istota

Danuta Tkacz wytoczyła skargę konstytucyjną po tym, jak jej skarga kasacyjna została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach z powodu nieprawidłowego uiszczenia opłaty sądowej. Sąd uznał, że opłata nie została wniesiona w formie przewidzianej w art. 219 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu…

jeszcze 96 słów

Pełna notatka w aplikacji QuickMap

Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Sentencja

postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070 oraz z 2005 r. Nr 169, poz. 1417) umorzyć postępowanie ze względu na zbędność orzekania.

Uzasadnienie

POSTANOWIENIE
z dnia 4 maja 2006 r.
Sygn. akt SK 53/05

POSTANOWIENIE

z dnia 4 maja 2006 r.

Sygn. akt SK 53/05

Uzasadnienie:

1. Skarga konstytucyjna Danuty Tkacz została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego i prawnego.

Wyrokiem z 29 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Danuty Tkacz na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie odmowy wydania zezwoleń na sprzedaż i podawanie napojów zawierających alkohol w barze „Caro” w Katowicach. Postanowieniem z 15 listopada 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną od wspomnianego wyroku, z powodu uiszczenia wpisu stałego w sposób niezgodny z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z 2004 r. Nr 162, poz. 1692, z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 169, poz. 1417 i Nr 250, poz. 2118 oraz z 2006 r. Nr 38, poz. 268; dalej: p.p.s.a.). Postanowieniem z 3 lutego 2005 r., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zdaniem skarżącej, kwestionowany przepis art. 219 § 2 zdanie 1 p.p.s.a. narusza konstytucyjne prawo do sądu, zawarte w art. 45 ust. 1 Konstytucji, oraz konstytucyjny zakaz zamykania obywatelowi sądowej drogi dochodzenia swych praw, zawarty w art. 77 ust. 2 Konstytucji, dopuszczając uiszczenie

jeszcze 494 słowa

Przeczytaj pełną treść uzasadnienia

Widzisz ~30% uzasadnienia. Zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji QuickMap.

Zaloguj się Wypróbuj za darmo

Szukasz podobnych spraw?

QuickMap AI przeszukuje 2,87 mln dokumentów podatkowych i zwraca dopasowane orzeczenia z analizą linii orzeczniczej.

Wypróbuj za darmo