Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 14 listopada 2007 r.
|
| Sygn. akt SK 53/06 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 18 kwietnia 2006 r. Stanisław Kostka zakwestionował zgodność art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca
2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.; dalej: p.u.s.a.) oraz art. 3 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej:
p.p.s.a.), rozumianych w ten sposób, że pojęcie „działalność administracji publicznej” nie obejmuje działań organów Fundacji
„Polsko-Niemieckie Pojednanie” (dalej: Fundacja albo Fundacja PNP), polegających na przyznawaniu i wypłacaniu świadczeń byłym
robotnikom niewolniczym i przymusowym reżimu narodowosocjalistycznego, z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,
ze względu na to, że zamykają skarżącemu drogę do sądu administracyjnego w sprawach tych świadczeń.
1.1. Zgłoszony w skardze zarzut naruszenia konstytucyjnych praw został powiązany z nieskuteczną próbą wszczęcia sądowoadministracyjnej
kontroli rozstrzygnięcia Komisji Odwoławczej Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. Odmowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie
świadczenia ze środków Fundacji, a następnie również negatywne rozstrzygnięcie odwołania złożonego w tej sprawie skłoniło
S. Kostkę do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Komisji Odwoławczej Fundacji PNP,
która jednak zaniechała dalszych czynności.
W związku z nieprzekazaniem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu, skarżący wystąpił z wnioskiem o ukaranie
Komisji Odwoławczej Fundacji PNP grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uzasadniając w postanowieniu z 19 października
2005 r. (sygn. akt. V SA/Wa 2520/05) odrzucenie tego wniosku, stwierdził, że działalność Fundacji „Polsko-Niemieckie Pojednanie”
nie podlega kontroli sądów administracyjnych, w związku z czym uznał się niewłaściwym również do rozpatrzenia wniosku o ukaranie
tego podmiotu grzywną. Wśród przepisów wymienionych przez WSA w Warszawie jako podstawa tego postanowienia znajdowały się
również przepisy zakwestionowane w skardze konstytucyjnej.
Na postanowienie