Wyrok TK z dnia 08 kwietnia 2025, sygn. SK 53/21

1. W skardze konstytucyjnej wniesionej do Trybunału Konstytucyjnego 28 maja 2020 r. (data nadania) S.B. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 22 ust. 1e pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1387, dalej: u.p.d.o.f.), „w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2014 r., w zakresie, w jakim w przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część zawęża prawo ustalenia kosztu uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9, w wysokości faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, wydatków na nabycie innych niż wymienione w pkt 1 i 2 składników majątku – jeżeli przedmiotem wkładu są te inne składniki – wyłącznie do wydatków na nabycie składników już istniejących i w ten sposób pozbawia podatnika prawa do ustalenia kosztu uzyskania przychodu w wysokości wydatków na nabycie składników majątku, które powstają jednocześnie z ich nabyciem”, z: 1) art. 84 i art. 217 w związku z art. 64 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji, 2) art. 32 ust. 1 w związku z art. 84 i art. 217 oraz w związku z art. 64 ust. 2 Konstytucji, 3) art. 2 i art. 31 ust. 3 w związku z art. 84 i art. 217 oraz w związku z art. 64 ust. 1, 2 i 3 Konstytucji.

1.1. Decyzją z czerwca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej: Dyrektor IAS) utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z września 2016 r. określającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. z tytułu dochodów od objęcia udziałów w spółce