Postanowienie TK z dnia 17 listopada 2004, sygn. SK 54/03

1. W skardze konstytucyjnej z 9 kwietnia 2003 r. skarżąca – Kołobrzeska Izba Gospodarcza – wniosła o stwierdzenie niezgodności art. 79a ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamówieniach publicznych (Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 664 ze zm.). Zdaniem skarżącej zakwestionowany przepis wprowadził niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym zróżnicowanie podmiotów biorących udział w postępowaniu administracyjnym i sądowym dotyczącym zamówienia publicznego. Pozbawia on organizacje pracodawców i przedsiębiorców zrzeszających dostawców lub wykonawców, wpisane na listę prowadzoną przez Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, prawa do wniesienia skargi do sądu od wydanego w toku postępowania o zamówienie publiczne wyroku zespołu arbitrów. W ten sposób, w ramach jednego postępowania, została zróżnicowana sytuacja prawna jego uczestników, szersze uprawnienia mają dostawcy i wykonawcy, dysponują bowiem zarówno prawem korzystania ze środków odwoławczych, jak i skargi na wyrok Zespołu Arbitrów do Sądu Okręgowego w Warszawie, węższe zaś – organizacje pracodawców i przedsiębiorców, które pozbawione są prawa występowania z taką skargą. Zdaniem skarżącej, kwestionowana regulacja zamyka tym organizacjom drogę sądową, co narusza art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz art. 32 Konstytucji. Ponadto zdaniem skarżącej, art. 79a ust. 1 ustawy o zamówieniach publicznych jest także niezgodny z zasadą sprawiedliwości społecznej, pozostającej w ścisłym związku z zasadą równości.

Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującą sprawą. Skarżąca – występując w imieniu własnym, a w interesie podmiotu zrzeszonego w Izbie – skierowała protest na czynność podjętą w toku postępowania przetargowego. Po odrzuceniu protestu przez zamawiającego, skarżąca wniosła odwołanie do Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, odrzucone przez Zespół Arbitrów, przy czym skarżącą poinformowano o prawie złożenia skargi do Sądu Okręgowego w Warszawie. W wyroku z 19 grudnia 2002 r. (sygn. akt V Ca 1821/02), sąd skargę oddalił, w uzasadnieniu wskazując, że