Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 11 kwietnia 2006 r.
|
| Sygn. akt SK 57/04 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Andrzej Halama wniósł do Trybunału Konstytucyjnego skargę konstytucyjną o stwierdzenie, że art. 60 ustawy z dnia 25 lutego
1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.; dalej: k.r.o.), przez obciążenie małżonka wyłącznie winnego
rozkładu pożycia obowiązkiem alimentacyjnym nieograniczonym w czasie (o ile małżonek niewinny nie wstąpi w nowy związek małżeński),
jest niezgodny z art. 2, art. 18, art. 64 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji.
W piśmie z 20 września 2004 r. skarżący wycofał zarzut naruszenia art. 18 Konstytucji.
Postanowieniem z 16 listopada 2004 r. Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu skardze konstytucyjnej w zakresie
odnoszącym się do art. 60 § 2 k.r.o. ze względu na to, że przepis ten nie stanowił podstawy ostatecznego rozstrzygnięcia w
sprawie skarżącego.
Skarga konstytucyjna została wniesiona na tle następującego stanu faktycznego:
W wyroku z 29 stycznia 2004 r. (sygn. akt III RC 7/03/K) Sąd Rejonowy dla Krakowa-Krowodrzy Wydział III Rodzinny i Nieletnich
zasądził od pozwanego Andrzeja Halamy alimenty na rzecz jego byłej żony. Sąd jako podstawę swego rozstrzygnięcia powołał art.
60 § 2 k.r.o. W wyroku z 20 maja 2004 r. (sygn. akt XI CaR 186/04) Sąd Okręgowy w Krakowie XI Wydział Cywilny-Rodzinny Sekcja
ds. Odwoławczych oddalił apelacje stron od powyższego wyroku Sądu Rejonowego, uznając je za bezzasadne. W uzasadnieniu sąd
wskazał, że podstawą zasądzenia alimentów jest art. 60 § 1 k.r.o. Stwierdził także, że wyrok Sądu Rejonowego, mimo powołania
niewłaściwej podstawy prawnej, odpowiada prawu.
Uzasadnienie skargi konstytucyjnej zostało oparte na następujących argumentach:
Stosownie do art. 60 § 3 k.r.o. a contrario