Postanowienie TK z dnia 21 marca 2006, sygn. SK 58/05

W skardze konstytucyjnej zarzucono, że art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 372 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo łowieckie (Dz. U. Nr 172, poz. 1802) jest niezgodny z art. 2, art. 7, art. 31 ust. 1 i art. 92 Konstytucji.

Skarga wniesiona została w związku ze sprawą, w której skarżący został prawomocnie skazany przez Sąd Rejonowy w Koszalinie za przestępstwa przewidziane w art. 53 pkt 5 i 6 ustawy – Prawo łowieckie oraz za przestępstwo przewidziane w art. 263 § 1 i 2 kodeksu karnego (dalej: k.k.) na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat. Zawieszając wykonanie kary pozbawienia wolności, Sąd na podstawie art. 72 § 2 k.k. zasądził od skarżącego tytułem naprawienia szkody kwotę 8 000 złotych, w terminie 1 roku od uprawomocnienia się wyroku. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Sąd Okręgowy w Koszalinie wyrokiem z 19 października 2004 r.

Ustalając wysokość odszkodowania sądy obu instancji kierowały się przepisami rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 17 marca 1997 r. w sprawie wysokości ekwiwalentu za zwierzynę bezprawnie pozyskaną (Dz. U. Nr 30, poz. 170; dalej: