Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 31 maja 2005 r.
|
| Sygn. akt SK 59/03 |
Uzasadnienie:
I
1. Skargą konstytucyjną z 10 czerwca 2003 r. Wincentyna Tajnert wniosła o zbadanie zgodności art. 3935 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.; dalej: k.p.c.) w zakresie,
w jakim nakazuje sądowi drugiej instancji odrzucenie na posiedzeniu niejawnym kasacji z innych przyczyn niedopuszczalnej,
w związku z art. 3933 § 1 k.p.c., z art. 45 ust. 1 Konstytucji oraz z art. 6 ust. 1 i art. 13 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych
wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 ze zm.; dalej: Konwencja).
Uzasadniając swą skargę, skarżąca podniosła, że zaskarżony przepis narusza zasadę demokratycznego państwa prawa, prawa do
sądu oraz sprawowania sprawiedliwości przez Sąd Najwyższy. Zarzuciła mu również niezgodność z prawem do rzetelnego procesu
sądowego wyrażonego w art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz z prawem do skutecznego
środka odwoławczego (art. 13 tejże Konwencji).
W ocenie skarżącej, kwestionowany przepis art. 3933 k.p.c. nie wskazuje w swojej treści, co należy rozumieć przez określenie „kasacja powinna zawierać”. Nie precyzuje on w szczególności,
gdzie należy zawrzeć treść określoną w pkt 1-4 tegoż artykułu, tzn. czy powinna być ona wskazana w petitum, czy też w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Dopiero analiza orzecznictwa SN przesądza jednoznacznie, że treść ta powinna być
zawarta w petitum kasacji.
Sprawa skarżącej zawisła przed TK w oparciu o następujący stan faktyczny. Skarżąca wszczęła postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia
udziału we własności nieruchomości. Sądy I i II instancji oddaliły jej wniosek ze względu na to, że w ocenie tych sądów w
sprawie nie zaistniały ustawowe przesłanki będące podstawą stwierdzenia zasiedzenia. W następstwie tego skarżąca wniosła skargę
kasacyjną. Postanowieniem z 18 listopada