Uzasadnienie
| WYROK |
z dnia 14 października 2008 r.
|
| Sygn. akt SK 6/07 * |
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ |
Uzasadnienie:
I
1. Art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270,
ze zm.; dalej: p.p.s.a.) reguluje kwestię wyłączenia sędziego od orzekania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Art. 18
§ 1 pkt 6 tej ustawy wskazuje, że sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach, w których brał udział w wydaniu zaskarżonego
orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego sporządzonego z jego udziałem lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach,
w których występował jako prokurator. Zgodnie zaś z art. 18 § 3 p.p.s.a. sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego
skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi.
2. W skardze konstytucyjnej z 3 sierpnia 2006 r. Fundacja Rozwoju Medycyny Sportowej (dalej: Fundacja, skarżąca) zwróciła
się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 18 § 1 pkt 6 i art. 18 § 3 p.p.s.a. z art. 45 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została złożona w związku z następującym stanem faktycznym:
Inspektor Kontroli Skarbowej decyzją z 28 listopada 2000 r., nr UKS/SC/K-0049/8457/00/CIT, określił wysokość zobowiązania
podatkowego skarżącej z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy
przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie decyzją z 22 marca 2001 r., nr PD-732-14/2001/KO. Naczelny Sąd Administracyjny
(dalej: NSA) wyrokiem z 21 grudnia 2001 r., sygn. akt III SA 1127/01, oddalił skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej
w Warszawie. Pismem z 28 lipca 2003 r. skarżąca – również bezskutecznie – wystąpiła do tego Dyrektora o wznowienie postępowania
w sprawie w oparciu o art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa