Postanowienie TK z dnia 26 maja 2015, sygn. SK 6/13
Sygnatura
SK 6/13
Data orzeczenia
Sąd
Trybunał Konstytucyjny, Warszawa (TK)
Rodzaj
Postanowienie
Teza
Trybunał Konstytucyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi konstytucyjnej na art. 229 u.g.n., uznając, że skarżący nie wykazał naruszenia konstytucyjnych praw i wolności, a jedynie kwestionował zaniechanie legislacyjne oraz powołał się na niedopuszczalne wzorce kontroli.
Istota
Skarżący Z.Dz. wniósł skargę konstytucyjną dotyczącą art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nieruchomość została nabyta od jego poprzednika prawnego w 1977 r. przez przedsiębiorstwo państwowe na podstawie art. 6 ustawy o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości w celu budowy zakładu produkcyjnego, którego nigdy nie zrealizowano. W 1991 r. ustanowiono na niej prawo użytkowania wieczystego. Skarżący bezskutecznie żądał zwrotu nieruchomości, powołując się na jej zbędność dla celu publicznego, lecz organy administracyjne i sądy odmówiły,…
📖jeszcze 168 słów
Pełna notatka w aplikacji QuickMap
Notatka QuickMap to nasza wartość dodana — zaloguj się lub załóż konto, aby przeczytać całość w aplikacji.
postanawia: na podstawie art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, z 2000 r. Nr 48, poz. 552 i Nr 53, poz. 638, z 2001 r. Nr 98, poz. 1070, z 2005 r. Nr 169, poz. 1417, z 2009 r. Nr 56, poz. 459 i Nr 178, poz. 1375, z 2010 r. Nr 182, poz. 1228 i Nr 197, poz. 1307 oraz z 2011 r. Nr 112, poz. 654) umorzyć postępowanie.
1. W skardze konstytucyjnej z 1 grudnia 2011 r. Z.Dz. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 229 ustawy
z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741, ze zm.; dalej: u.g.n.) w brzmieniu ustalonym
przez art. 1 pkt 93 ustawy z dnia 7 stycznia 2000 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz innych ustaw (Dz.
U. Nr 6, poz. 70), z art. 2 w związku z art. 7 w związku z art. 21 ust. 1 i 2 (a także art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej
Polskiej z dnia 22 lipca 1952 r., Dz. U. z 1976 r. Nr 7, poz. 36, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 grudnia 1989 r. o zmianie
Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Dz. U. Nr 75, poz. 444; dalej: Konstytucja z 1952 r.) w związku z art. 32 ust.
1 w związku z art. 64 ust. 1-3 Konstytucji, a także z art. 1 Protokołu nr 1 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych
wolności (Dz. U. z 1995 r. Nr 36, poz. 175, ze zm.; dalej: Protokół nr 1).
Umową sprzedaży, zawartą 24 marca 1977 r. w formie aktu notarialnego, poprzednik prawny skarżącego przeniósł na rzecz przedsiębiorstwa
państwowego własność nieruchomości gruntowej. Celem nabycia tej nieruchomości była budowa zakładu produkcyjnego. Podstawę
prawną czynności prawnej stanowił art. 6 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz.
U. Nr 17, poz. 70; dalej: u.z.t.w.n.). Zadeklarowany cel nabycia nieruchomości nie został zrealizowany.