Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 23 lipca 2014 r.
|
| Sygn. akt SK 6/14 |
Uzasadnienie:
I
1. W skardze konstytucyjnej z 26 listopada 2012 r. J.B. (dalej: skarżący) wniósł o stwierdzenie niezgodności art. 160 § 1
ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.; dalej:
k.p.a.) w związku z art. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw
(Dz. U. Nr 162, poz. 1692; dalej: ustawa zmieniająca) w zakresie, w jakim ograniczają one odszkodowanie za szkody powstałe
po wejściu w życie Konstytucji do rzeczywistej straty, jeżeli ostateczna wadliwa decyzja administracyjna została wydana przed
tą datą, z art. 77 ust. 1 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna została wniesiona w związku z następującym stanem faktycznym. Skarżący wraz z matką domagał się od Skarbu
Państwa – Ministra Transportu i Budownictwa odszkodowania za szkodę powstałą na skutek wydania 29 kwietnia 1961 r. przez Ministra
Komunikacji nieważnej decyzji administracyjnej o przejściu na własność Skarbu Państwa nieruchomości (składającej się, w chwili
wytoczenia powództwa, z dwóch działek ewidencyjnych). Podstawą prawną nieważnej decyzji były art. 17 pkt 2 lit. b oraz art.
9 ust. 2 ustawy z dnia 25 lutego 1958 r. o uregulowaniu stanu prawnego mienia pozostającego pod zarządem państwowym (Dz. U.
Nr 11, poz. 37). Na dochodzoną w procesie kwotę składały się przede wszystkim utracone zyski z tytułu korzystania z działek
za okres od 29 kwietnia 1961 r. do 2 grudnia 2004 r. Skarżący wraz z matką dochodzili również odszkodowania za „wady prawne”
zwróconych im działek (w postaci różnicy pomiędzy ich ceną rynkową, a ceną, za którą sprzedali oni działki w drodze ugody
ich dotychczasowemu posiadaczowi, który wytoczył przeciwko nim powództwo oparte o art. 231 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
r. –