Uzasadnienie
| POSTANOWIENIE |
z dnia 19 kwietnia 2007 r.
|
| Sygn. akt SK 60/06 |
Uzasadnienie:
I
1. Skarżący Marianna i Franciszek Makowscy w skardze konstytucyjnej z 8 lutego 2006 r., uzupełnionej pismem procesowym z 29
marca 2006 r., wnieśli o zbadanie zgodności art. 98 ust. 4 oraz art. 145 ust. 2 w związku z art. 98 ust. 4 ustawy z dnia 21
sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603, ze zm.; dalej: ustawa o gospodarce nieruchomościami
lub u.g.n.) w zakresie, w jakim przepisy te obowiązywały do 22 września 2004 r., z art. 2, art. 32, art. 64 ust. 1 i art.
217 Konstytucji.
Skarga konstytucyjna wiąże się z następującym stanem faktycznym.
Decyzją z 30 lipca 2002 r. (nr GGPP.60110-42/99/02) Zarząd Miasta Łowicza ustalił na rzecz Gminy Miasto Łowicz od Marianny
i Franciszka Makowskich opłatę adiacencką w wysokości 27 500 zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stanowiącej ich własność,
w związku z jej podziałem. Podstawę prawną tej decyzji stanowił art. 98 ust. 4, art. 145, art. 146 ust. 2 i 3 oraz art. 148
ust. 1, 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Art. 98 ust. 4 u.g.n., w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 lipca 2002 r., stanowił, że: „Jeżeli w wyniku podziału nieruchomości
wzrośnie jej wartość, zarząd gminy może ustalić w drodze decyzji opłatę adiacencką z tego tytułu. Stawkę procentową opłaty
adiacenckiej ustala rada gminy w drodze uchwały w wysokości nie większej niż 50% różnicy wartości nieruchomości (…)”. Zgodnie
z art. 145 ust. 2 u.g.n., do którego odsyła art. 98 ust. 4, ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat
od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca projekt podziału nieruchomości stała się ostateczna.
W wypadku skarżących, projekt podziału nieruchomości został zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta Łowicza z 3 marca 2000